CILËSIA ORGANIKE E KRIJIMIT
Pika e referimit është eksperienca, ajo profesionale dhe jetësore, duke denoncuar pashtershmërinë e imazheve, ndjeshmërinë dhe risinë e tyre, raportet midis të shkuarës dhe të tashmes, referimet simbolike, ankthin dhe shpresën, të cilat në kontekstin e tyre më të plotë përmbajnë shenjën që mbart ky artist.
Spontaniteti, loja, liria nuk janë kushtëzues të një stili individual të shprehjes. Në të vërtetë, ky stil dallues (të cilit ai i mbetet besnik përkundër variacioneve kërkimtare brenda kodit bosht) ngulmon në idenë e haresë, tani edhe në artin modern. Nëpërmjet ktyre ky piktor themelon praktikën artistike që i kundërvihet realitetit mohues të jetës së perditshme.
Piktori Naim Spahiu ka gjetur rrugën e tij në të, sensi i tij i drejtimit ka sjellë rregull në rrjedhën kalimtare të imazheve dhe eksperiencës. Puna e tij në realitetin e sotëm ndjehet si një modelim i vizioneve të tij të artit, nga kjo ai modelon vizionin e tij në veprën e tij të artit. Piktura e tij jep shumë mesazhe të lidhura me kohën e tij të kaluar dhe të sotme, me botën e dalur nga një tmerr siç ishte lufta në Kosovë.
“Kujtesa e së kaluarës, brengosja e thellë e së tashmes dhe e ardhmja si një lëvizje e lirë dhe e bashkuar”, Mitrovica me urë lidhëse qw mbart njw histori tw kaluar pa një rrugëtim të sigurt, të hedhura dhe të trajtuara me mjaft ekspresivitet, materializohen në zbrazëti, si në atmosferën e mbytur në ngjarje dhe pluhur të realitetit egzistues kosovar. E gjith kjo histori i pwrket njw sistemi njerwzor.
Në veprat e Naim Spahiut gjen njëjtën shenjë fillimi dhe mbijetese, shprese dhe kaosi ku bicikletat e tij të radhitura njëra pas tjetrës nisen drejt një realiteti tjetër nga të gjitha drejtimet, duke këmbngulur në një akt besimi, akoma të padhënë duke denoncuar një pamundësi të pafajësisë kombëtare përballë një bote të qytetruar.
Pikturat e tij gjithkush mund t’i vlerësoj sipas shijes së vet sepse këto piktura lindin nga vetëdija që arti është shprehja piktoreske e këtij piktori. Mjafton që t’i ndjellim vetes një dëshirë apo një shije.
Naimi , kështu dëshmon dhe i është futur një rruge të gjatë e cila i premton atij origjinalitet dhe risi pambarim …
Zeni Ballazhi
ORGANIC QUALITY OF CREATIVITY
The reference point is experience, the professional and living one, by denouncing inexhaustibility of images, their sensitivity and novice, relations between the past and presence, symbolic references, anxiety and hope, which in their fuller context contain the insignia carried over by the artist.
Spontaneity, play, liberty are not conditioners of an individual style of expression. Indeed, this distinguishing style (to which he remains loyal despite searching variations within an axial code) persists on the idea of joy, and now even in the modern art. Through these the painter builds his artistic practice to counter the denying reality of the daily life.
The painter Naim Spahiu has found his was in it; his sense of direction brough in order in the transitory current of images and experiences. His work in the present-day reality is felt like a mold of his vision of art, and out of it he models his vision in his work of art. His painting gives out many messages connected to his past and present time, with a world coming out of horror such as was the war in Kosova.
“Memory of the past, a deep worry of the present and the future as a free and unified movement”, Mitrovica with its linking bridge carrying past history without any secure itinerary, thrown and treated with much expressiveness are materialized in the void like in a suffocating atmosphere in the event and dust of existing Kosovar reality. This entire history belongs to a human system.
In Naim Spahiu’s works stand on the same insignia of beginning and survival, hope and chaos where his bicycles lining on one after another start forth towards another reality from all sides insisting on an act of belief, still unyielding denouncing an inability of national innocence facing a civilized world.
His paintings may be valued by anyone according to one’s taste, as these paintings come out of an awareness that art is the picturesque expression of the painter. It suffices to implant within ourselves a wish or a taste.
Naim has thus proven to be on a long journey promising him originality and endless novelty…
Zeni Ballazhi